16 jaar zijn & een uitgesproken politieke mening hebben

16 jaar zijn & een uitgesproken politieke mening hebben

Zoals de meeste van mij wel weten ben ik best wel veel bezig met de politiek en vind ik het politiek debat op zich zeer interessant. Dat is toch opmerkelijk voor iemand van mijn leeftijd en zeker als ik dan nog eens mijn politieke voorkeur zo sterk naar buiten breng. En dat laatste is zeker en vast vreemd voor een 16-jarige.

Het is even geleden dat ik nog eens iets heb geschreven maar enkele recente gebeurtenissen hebben er voor gezorgd dat ik mij weer eens achter mijn toetsenbord zet. Ik wil het deze keer niet echt hebben over het feit dat ik mijn mening deel maar eerder over de gevolgen van je mening naar buiten brengen. Als je eerder in dat eerste bent geïnteresseerd raad ik je aan mijn vorig stuk te lezen; Ja, ik ben lid van een jongerenpartij.

Ik ben van mening dat iedereen, maakt niet uit hoe jong je bent en of je al mag stemmen of niet, een politieke voorkeur mag hebben en daar mee bezig mag zijn. Dat doe ik zelf namelijk ook. Maar als je dat doet stoot je soms op mensen die weinig van de politiek begrijpen en dan toch wat neerkijken op geëngageerde jongeren zoals ikzelf, en dan heb ik het niet alleen over oudere mensen die vinden dat deze jongeren te jong zijn maar juist over leeftijdsgenoten van deze jongeren zoals ik.

De eerste keer dat ik in aanraking kwam met het feit dat niet iedereen het zo heeft voor jongeren met een uitgesproken politieke mening was wel van eerder oudere mensen. Dat was namelijk begin dit jaar toen ik meeliep in de YouthForClimate klimaatmars in Brussel, die met meer dan 30.000 jongeren. Op die mars zag ik op een gegeven moment Groen-politicus Kristof Calvo wandelen, de mensen die mij kennen weten dat ikzelf nooit iemand zou aanspreken om er bijvoorbeeld mee op de foto te gaan maar gelukkig was er een goede vriend van mij bij die hem gewoon op de schouder klopte en toen vroeg ik dus om met hem op de foto te gaan.

Achteraf had ik die foto op mijn Twitter en op mijn Instagram gezet met daarbij een tekstje waarin ik zei dat Calvo, in mijn ogen toch, de beste politicus is. Als later Kristof Calvo mijn tweet had geretweet met de tekst “Klimaatgeneratie!” was ik zeer goedgezind. Maar door die retweet begon de storm van reacties van mensen die commentaar op mij hadden, en die commentaar op Calvo hadden. Mensen op Twitter verwijtte me naïef te zijn en dat ik later als ik ouder was nog moest zien of ik er nog zo over dacht. En de verwijten en soms zelfs het gescheld bleef toen komen. Ik heb na enkele van die berichten gewoon besloten om het verder te negeren want mensen die enkel haat verspreiden op sociale media doen mij niets.

Omdat ik mij sinds het begin van dit jaar zo heb ingezet voor het klimaat, door naar de klimaatmarsen op zondagen te gaan, door soms te ‘spijbelen’ voor het klimaat, kwam mijn mening steeds meer naar boven. En dat is op één vlak soms wat lastig omdat heet grootste deel van mijn vrienden of niet geïnteresseerd is in de klimaatcrisis, of ze geloven niet dat de acties iets uithalen, of sommige vrienden van mij zijn de kinderen van rechtse ouders. en daar heb ik absoluut geen probleem mee, anders zouden ze mijn vrienden ook niet zijn. Het enige jammere daar aan is, is dat ze eigenlijk zelf niets van de politiek begrijpen en daarin gewoon hun ouders volgen, wat er vervolgens voor zorgt dat ik de problematiek probeer uit te leggen en dat zij dat enkel kunnen weerleggen door drogredenen die in hun ogen goede argumenten zijn, waardoor je er niet tegen in kunt gaan. Wat vaak zeer frustrerend is als ik wél goede argumenten heb die goed onderbouwd zijn.

En dat vind ik zeer jammer omdat zij, door invloed van hun ouders, enkel linkse propaganda zien in bijvoorbeeld de klimaatmarsen, en ja, ik ben lid van Jong Groen en bijgevolg politiek links. Maar de klimaatproblematiek is het onderwerp van nu en dat is zoals al vaak gezegd niet links of rechts maar een probleem van iedereen. En voor mij is dat soms niet fijn omdat ik graag dieper in ga op politieke materie, maar die wordt niet begrepen door mijn oppervlakkige vrienden die niet verder willen kijken dan het feit dat ik een Groene ben.

En ik wil niet per se dat deze mensen en mijn vrienden links worden, het enige wat ik wil is dat als ze een mening hebben ze die goed kunnen onderbouwen en niet meteen beginnen te haten of zoals vaak gebeurt op de man spelen. Dat laatste is iets waar ik niet tegen kan.

Ik ben een Jonge Groene en daar ben ik trots op, en dat hoef ik niet weg te steken omdat er mensen zijn die mij daardoor zullen bekritiseren. We wonen in een land waar er vrijheid van meningsuiting is, en daar moeten we blij mee zijn. Iedereen mag zeggen wat hij wilt en iedereen mag stemmen op wie hij wilt, maar vergeet niet dat de mensen die een andere mening hebben dan jij of ik, ook maar mensen zijn.

Jarrin

 

Geen reacties

Je reactie toevoegen